Divan şiiri güzelinin saç şekli

Divan şiirinde sevgili ve sevgilideki yüz, yanak, kaş, göz, kirpik, ağız, burun, dudak, diş, alın, saç, kulak, çene, gerdan gibi güzellik unsurları önemli bir yer tutar. Bunlar arasında en fazla işlenen unsur ise saçtır. Bunda saçın, güzele bakıldığında, uzunluğu sebebiyle göze ilk çarpan unsur olmasının rolü olduğu söylenebilir. Saç, şekli, rengi ve kokusu itibarıyla sevgilinin en çok üzerinde durulan, çeşitli tahayyül ve tasavvurlara konu olan unsurudur. Beyitlerde saçın en çok şekli ele alınmıştır. Divan şiirinde güzelin saçı genellikle dağınık olup uçları kıvrıktır. Bazen örgülü, bazen düz ve yerlere kadar uzanmıştır; bazen de aşağıdaki gibi sayısız şekillerde de tarif edilmiştir;

İp, güneş ışıkları, zincir, yılan, ejderha, kement, ağ, olta, halka, kemer, sümbül, üzüm salkımı, gül bahçesi, seccade, perde, hırka, uzun ömür,  hikaye , efkar, büyücü, hırsız, dolandırıcı, aşık, avare, derviş, nakkaş, müderris, haberci, tesbihi rahle, kandil, avize, cim, dal, lam, merdiven, nal, kılıf, kalem, tuğra, mahşer, mabed,  fitne, bela, bulut, gölge, duman, süpürge, göz, el, avuç, yara, kuş, karga, tavus, kırlangıç, menzil, memleket, çin, ordu, kafile.

Şüphesiz ki, divan şiirinde her konuda olduğu gibi sevgilinin saçı ile ilgili teşbih, mecazi tasavvur ve tahayyüller de bu kadarı ile sınırlı değildir...

Deniz S. Divan şiirinde güzelin saç şekli. Saç Kitabı. Ed. Emine Gürsoy Naskali. Kitapevi. İstanbul. 2004. Sh 262-314.

• Medyadan Seçtiğimiz Diğer Konular